روش‌هاي انجام ايمپلنت

مقالات آموزشی



در صورت انتخاب کلید "تایید" خبر مورد نظر حذف کامل خواهد شد.

 




تعداد بازدید :1014 شنبه 24 خرداد 1393

روش‌هاي انجام ايمپلنت


 با توجه به پيشرفت‌هاي صورت گرفته، ايمپلنت‌ zwnj;ها به چند نوع تقسيم شده‌اند. ايمپلنت بر اساس شيوه مهندسي پزشكي طراح آن مي‌تواند يك مرحله‌اي يا دو مرحله‌اي باشد.
 الف: ايمپلنت يك مرحله‌اي: همزمان كه ايمپلنت در داخل استخوان گذاشته مي‌شود، تاج نيز به ريشه اتصال داده مي‌شود و به همين دليل به آن يك مرحله‌اي مي‌گويند.
 ب: ايمپلنت كلاسيك يا دومرحله‌اي: با توجه به فضاي استخواني و تقسيم‌بندي‌هايي كه براي اين كار براي فك صورت گرفته، استخوان را براساس تراكمي كه دارد، تقسيم‌بندي كرده‌اند. به اين ترتيب براي فك پايين ايمپلنت‌هاي 2 مرحله‌اي در نظر گرفته مي‌شود. اين ايمپلنت‌ها را داخل استخوان فك پايين قرار مي‌دهند و دست كم بايد به اين نوع ايمپلنت‌ها 3 ماه زمان داده شود تا با استخواني كه در كنارش هست، يك فضاي يكپارچه ايجاد كند. بعد از 3 ماه با نسج نرم يا لثه پوشيده مي‌شود و دندانپزشك با يك جراحي كوچك روي نسج نرم، فضاي ايمپلنت را به فضاي داخل دهاني اتصال مي‌دهد؛ يعني نسج نرم را باز مي‌كند و با توجه به وضعيت خاص ايمپلنت، قالب‌گيري انجام مي‌شود و در نهايت، تاج دندان روي آن قرار مي‌گيرد.
 در فك بالا، چون استخوان آن اسفنجي است و تراكم آن نسبت به استخوان فك پايين كمتر است، دست‌كم بايد 6 ماه زمان داد تا ايمپلنت بتواند با استخوان‌هاي اطراف به صورت يكپارچه درآيد.
 در طول مدتي كه ايمپلنت‌ها با استخوان مجاور به صورت يكپارچه درمي‌آيند، مي‌توان از پروتزهاي متحرك (دندان موقت)‌ استفاده كرد تا نياز بيمار به دندان به صورت موقت برطرف شود.
 راه‌حل‌هاي جراحي در كاشت دندان
 1. روش سينوس ليفت: در فك بالا و پايين فضاهاي آناتوميكي وجود دارند، براي مثال، در فك پايين كانال عصب دنداني تحتاني وجود دارد كه به تمام دندان عصب مي‌دهد اگر استخوان فك پايين تحليل رفته باشد، اين كانال در فضايي قرار مي‌گيرد كه اگر ايمپلنت را بدون در نظر گرفتن اين فضا كار بگذاريم، روي عصب قرار مي‌گيرد و بيمار هميشه دچار درد مي‌شود.
 همچنين، در فك بالا سينوس‌هايي وجود دارد كه در واقع فضاهايي هستند كه به استخوان‌هاي فك بالا چسبيده‌اند. وقتي استخوان فك بالا تحليل رفته باشد، فضاي استخواني به سينوس‌ها نزديك مي‌شود و ارتفاع لازم براي گذاشتن ايمپلنت وجود نخواهد داشت. در چنين مواردي، دندانپزشك مي‌تواند از 2 روز استفاده كند؛ روش Open sinus lift و روش . close sinus lift
 روش open sinus lift: با توجه به وضعيت فضاي استخواني و ارتباط آن با سينوس كه بسيار كم است، استخوان برداشته مي‌شود تا به غشاي بافت نرم سينوس دست پيدا كنيم. با ابزارهاي خاصي، اين غشا را به سمت بالا هدايت مي‌كنند. در آن ناحيه، ايمپلنت را مي‌گذارند سپس پودر استخوان سفت‌تر شده را قرار مي‌دهند و فضاي نسج نرم را بخيه مي‌كنند.
 روش close sinus lift: در اين روش با انجام ضربات خاصي، سينوس را به سمت بالا حركت مي‌دهند. بعد ايمپلنت را كار مي‌گذارند و مثل روشOpen بقيه مراحل انجام مي‌شود.
 2. روش اوردنچر: در ناحيه چانه (فك پاييني)‌، يك منطقه خوب استخواني است كه در آن عصب زيادي وجود ندارد.
 براي افرادي كه استخوان اين ناحيه را به دليل استفاده از دندان مصنوعي از دست داده باشند، 4 ميني ايمپلنت مي‌گذارند و با حالت نر و مادگي كه نري در سر ايمپلنت است و با يك حركت قوس‌شونده دنچر به ميني ايمپلنت اتصال پيدا مي‌كند و ثابت مي‌شود. هر زمان كه بيمار بخواهد، مي‌تواند آن را بردارد و دوباره آن را سرجايش قرار دهد.
 لزوم توجه به جنس ايمپلنت‌ها
 جنس ايمپلنت، عمدتا از فلز تيتانيوم است. در بررسي‌هاي صورت گرفته، ثابت شده كه فلز تيتانيوم بهتر از تمام فلزات مي‌تواند با استخوان باند ايجاد كند. سطح تمام ايمپلنت‌ها از تيتانيوم تشكيل مي‌شود.
 تاج دندان چون در فضاي خارج استخواني قرار مي‌گيرد و با استخوان ارتباطي ندارد، عمدتا از فلزات معمول در دندانپزشكي استفاده مي‌شود و بهترين نوع آن طلاست.
 روكش مي‌تواند از جنس زيركونيا، سراميك يا فلز باشد.
 احتياط در استفاده از روش ايمپلنت:
 1 - كساني كه دچار سرطان هستند و تحت درمان‌هاي شيمي درماني، راديوتراپي و موارد مشابه قرار دارند، بايد با احتياط از اين روش استفاده كنند.
 2 - كساني كه دچار بيماري قلبي عروقي هستند، بايد حتما با نظر پزشك معالج قلب و عروق از اين روش استفاده كنند.
 3 - كساني كه ديابت دارند، حتما بايد وضعيت قندشان كنترل شود و آزمايش‌شان مثبت باشد.
 4 - كساني كه پوكي استخوان دارند، به‌خصوص خانم‌هايي كه در مرحله بعد از يائسگي هستند، حتما بايد آزمايش پوكي استخوان انجام دهند تا درصد پوكي استخوان‌شان مشخص شود.
 5 - كساني كه پيوند عضو داشته‌‌اند يا تحت معالجات خاص هستند، بايد رعايت برخي از موازين اين عمل را انجام دهند.
 6 - به افراد سيگاري توصيه مي‌شود ايمپلنت انجام ندهند، چون استفاده از سيگار گرمايي ايجاد مي‌كند كه باعث شكست ايمپلنت مي‌شود.
 7 - كساني كه دچار بيماري لثه هستند يا دهان‌شان محيط آلوده سيستميك دارد؛ براي انجام ايمپلنت بايد جراحي‌هاي لثه انجام دهند تا عفونت‌ها كاملا از بين برود و سپس ايمپلنت انجام شود.
 8 - به آنهايي كه اصول بهداشتي را رعايت نمي‌كنند، توصيه مي‌شود از ايمپلنت استفاده نكنند. اين افراد در صورت استفاده از اين روش، بايد مراقبت‌هاي بهداشتي را خيلي جدي بگيرند.



 چگونه بايد از دندان‌هاي جديد مراقبت كرد؟
 نقص بي‌دنداني ممكن است در نتيجه نواقص ژنتيكي باشد؛ يعني برخي افراد به صورت ژنتيك داراي بيماري‌هاي لثه هستند و در نتيجه اين بيماري‌ها دندان خود را از دست مي‌دهند ممكن است فرد به دليل عدم رعايت بهداشت دندان ، دچار بي‌دنداني شود يا در اثر حادثه‌اي دندان خود را از دست بدهد. بعد از كاشت دندان به روش ايمپلنت، توصيه مي‌شود كه دست‌كم روزي 2 بار با استفاده از مسواك‌هاي مخصوص مسواك زده شود و استفاده از نخ دندان اهميت زيادي دارد. افرادي كه ايمپلنت كرده‌اند، بايد هر 3 ماه يك‌بار به دندانپزشك مراجعه كنند و با گرفتن راديوگرافي و بررسي‌هاي لازم، از سلامت ايمپلنت خود اطمينان پيدا كنند.
ايمپلنت‌|ايمپلنت يك مرحله‌اي|ايمپلنت كلاسيك|بيماري لثه| بهداشت دندان

 



      
جهت استفاده از مطلب فوق کد زیر را کپی و در وبلاگ یا سایت خود قرار دهید
کلمات مرتبط :
  
   
 کاربر گرامی به منظور ارسال نظرات عضویت در سایت الزامی است 
 
در صورت انتخاب کلید "تایید"انتخاب مورد نظر حذف کامل خواهد شد.