مزایا و مضرات روکش دندان

مقالات آموزشی



در صورت انتخاب کلید "تایید" خبر مورد نظر حذف کامل خواهد شد.

 




تعداد بازدید :4117 یکشنبه 23 آذر 1393

مزایا و مضرات روکش دندان

روکش دندان نوعی ترمیم غیرمستقیم دندان به حساب می‌آید و روشی برای بازسازی دندان است ،اما تصمیم‌گیری برای انتخاب این روش ترمیمی به عواملی مانند ساختمان دندان باقیمانده، عادت‌های بیمار و شرایط دندان بستگی دارد.
 روکش دندان|ترمیم|مضرات

 



مزایای روکش کردن دندان
درمان با روکش، در مواردی که تاج دندان دچار تخریب‌های ناشی از پوسیدگی وسیع، ضربات، شکستگی یا تضعیف ساختار دندان پس از درمان ریشه شده باشد، ضروری است.
 قضاوت و تشخیص دندانپزشک در روکش‌گذاری دندان پس از درمان ریشه، نقش اصلی را دارد.
مهم‌ترین مزیت روکش حفظ ساختار دندان در برابر شکستگی و نیز حفظ سلامت بافت‌های اطراف دندان است، اما به هر حال 1 تا 5/1 میلی‌متر از نسج دندان، طی فرآیند ترمیم تراش می‌خورد و اهمیت مراقبت از آن را برای جلوگیری از پوسیدگی مجدد چند برابر می‌کند.




مضرات روکش کردن دندان
در روش ترمیم دندان، ماده بازسازی‌کننده بین دیواره‌های باقیمانده دندان قرار می‌گیرد و به حفظ ساختار و یکپارچگی دندان در برابر شکستگی کمک می‌کند و همین طور ظاهری زیبا به دندان می‌بخشد.
اما نکته اینجاست که درمان‌های ترمیمی نه‌تنها ضرورت مراقبت از دندان‌ها را برای جلوگیری از پوسیدگی مجدد چند‌برابر می‌کنند، بلکه تصمیم برای روکش‌گذاری و درمان‌های ترمیمی نیز در برخی موارد تحت تاثیر تشخیص‌های اشتباه دندانپزشک به وارد آمدن آسیب‌های جدی به‌تنها عضو التیام‌ناپذیر بدن منجر می‌شود.
 روکش دندان گرچه در برخی موارد، پس از درمان ریشه جهت حفظ ساختار تاج دندان، روکش‌گذاری ضروری می‌شود، اما متاسفانه برخی همکاران ما حتی نسوج سالم را نیز پس از درمان ریشه به سمت روکش‌گذاری هدایت می‌کنند و با تراش‌دادن غیرضروری دندان، عمر مفید آن را کوتاه می‌کنند.

دندانپزشکان تاکید می‌کنند این تصور که همیشه برای استحکام بیشتر دندان باید سراغ روکش برویم، اشتباه است.

بزرگ‌ترین عیب روکش، تراش‌ دندان است و با توجه به این‌که عمر متوسط روکش‌های معمولی بین هشت تا ده سال است، در درازمدت طول عمر دندان کاهش خواهد یافت.

پس روکش زمانی توصیه می‌شود که نسج سالم باقیمانده دندان بسیار کم باشد.
از طرفی نباید فراموش کرد که لبه روکش‌ها یا در مجاورت یا در زیر لثه قرار می‌گیرد و ممکن است باعث التهاب لثه شود، زیرا لثه با نسج سالم دندانی بسیار سازگار‌تر است و این نسج سالم دندانی هنگام ترمیم حفظ می‌شود، ولی در درمان با روکش تراش می‌خورد.

به هر حال هر دندانی که یکپارچگی تاجش را از دست می‌دهد و نیاز به پرکردن پیدا می‌کند نیز نیاز به مراقبت بیشتری نسبت به دندان‌های پرنشده دارد.




      
جهت استفاده از مطلب فوق کد زیر را کپی و در وبلاگ یا سایت خود قرار دهید
کلمات مرتبط :
  
   
 کاربر گرامی به منظور ارسال نظرات عضویت در سایت الزامی است 
 
در صورت انتخاب کلید "تایید"انتخاب مورد نظر حذف کامل خواهد شد.